Cold Skin (2017) OCR 24 fps runtime 01:46:19
"ผู้ต่อสู้กับปีศาจ ควรแน่ใจว่า ตนจะมิกลายเป็นปีศาจเสียเอง
หากท่านมอง จ้องมองห้วงนรก ห้วงนรกจะจ้องมองท่าน"
- ฟรีดริช นิตซ์เช่-
เราไม่เคยอยู่ห่างไกล จากผู้ที่ชังเรา
ด้วยเหตุผลเช่นเดียวกัน
เราจะไม่ได้อยู่ใกล้ ผู้ที่รักอย่างแท้จริง
ความจริงอันน่าตระหนก
ข้าพเจ้ารู้ซึ้งถึงมันดี เมื่อเดินทาง
ความจริงบางสิ่ง ควรค่าแก่ความใส่ใจ
ทว่าบางสิ่ง การอยู่ห่างไว้ย่อมดีที่สุด
เราล่องเรือกันมา 67 วันก่อนหน้านี้
กันยายน คริสตศักราช 1914
ไม้ขีดไฟ ใช้บนดาดฟ้าเรือไม่ได้หรอก
ขอบคุณ
นั่นเกาะที่คุณจะมา ดูไหม
คุณหนีอะไรมาเหรอ
ผมก็เคยถูกถามคำนี้ ตอนที่เริ่มเป็นชาวเล
เตรียมทิ้งสมอ
งานแค่นั้น ทำคนเดียว ไม่ต้อง 2 คน
รัสกี้ แกหูหนวกรึไง
ระวังของข้างหลังนะ อย่าให้เปียก
ระวังๆ อย่าโยนพังบรรลัยหมด
เดินเร็ว เดินเร็ว ไปเลย
ไม่มีนกซักตัว
สภาพอากาศ ก็ไม่รับแขกเลย
กัปตันครับ จะวางตรงไหนไม่ให้โดนลม
วางข้างในนี้แหละ
สั่งคนงาน วางสัมภาระที่เหลือไว้ข้างนอก
ไม่ ยกเข้ามาเลย
ด้วยความเคารพ ผมต้องรับผิดชอบ ความปลอดภัยคุณ
และที่นี่ มันยากจะวางใจ
คุณพาผมมาถึงปลอดภัยแล้ว
นี่ต้องนับว่า เป็นความมีน้ำใจ
กัปตันมาส่งผมถึงบนเกาะ
ไม่มีสิ่งใดตอบแทนเขา
ระหว่างการเดินทาง เรามีความเข้าใจกัน
ซึ่งบางครั้งเกิดขึ้น ระหว่างผู้ชายต่างวัย
กัปตันปฏิบัติต่อผม ด้วยมารยาทของเพชฌฆาต
นั่นคือ หากทำอะไรให้ผมได้เขาจะทำ
"กรูเนอร์เป็นเจ้าของน้ำตกนี้"
ทุกคน...กลับไปที่เรือก่อน
คนข้างใน
เปิดประตูซิ
มีใครได้ยินฉันไหม
ได้ยินไหม
หวัดดี
เฮ้ย ตื่นซิ
ตักน้ำ ไอ้คางคก
เฮ้ยตื่น
ช่างสื่อสารสัญญาณทางทะเล
เรามาเปลี่ยนตัว จนท.บันทึกสภาพอากาศ อัลดอร์ วิเกิลแลนด์
บอกได้ไหม ว่าเขาอยู่ไหน
ถามว่า จนท.บันทึกสภาพอากาศอยู่ไหน
ฟังนะ ฉันเป็นกัปตันเรือขนย้าย
ฉันเอาเรือพาเขามาที่นี่
แล้วรับคนเก่ากลับไป
เขาอยู่ไหน...
ไข้รากสาด
เขาตายแล้วเหรอ
มียาสูบมาไหม ว็อดก้าล่ะ
แล้วศพเขาอยู่ไหน
ให้ตายเถอะวะ พูดมาสิ
วันหนึ่งเขาออกไป แล้วฉันก็ไม่เห็นมันอีก
พูดบ้าๆ นี่มันเกาะร้าง
เขาจะไปไหนได้
ว่ายน้ำ
แกชื่ออะไร
กรูเนอร์
คุณชอบเฟรเซอร์เหรอ
ไม่ใช่หนังสือฉันหรอก
มียาสูบไหม
ฉันไม่ได้พกติดตัว
คุณกรูเนอร์
กัปตัน
ขอบคุณที่ห่วง แต่ผมจะไม่เปลี่ยนใจกลับตอนนี้
เอาปืนไว้
แยกทิฐิกับความโง่ให้ออก
ผมอยู่ได้ครับ
ขอบคุณที่ช่วยผมนะ
กินให้อิ่ม
ทำงานหนัก
อย่าทำตัวให้ว่าง
ลมเป็นใจ
และล่องไปตามทะเล
ผมเลือกใช้ชีวิตโดดเดี่ยวบนเกาะ
เหมือนนักโทษเนรเทศ เป็นเวลา 12 เดือน
ห่างไกลจากความเจริญ
ทำงานที่น่าเบื่อหน่าย ไม่มีความสำคัญ
บันทึกการเปลี่ยนแปลง ความแรงและทิศทางลม
"รัชทายาทออสเตรีย ถูกสังหาร"
ฆาตกรรมอาร์ชดยุกฟรานซ์ เฟอร์ดินันด์และภริยา"
"จนท.บันทึกสภาพอากาศ อัลดอร์ วิเกิลแลนด์"
"บันทึกเหตุการณ์ ค.ศ. 1913"
"ราชนาวีแห่งสหราชอาณาจักร และบริเตนใหญ่"
"นางวิเกิลแลนด์ 1908, รัก รัก รัก"
"ดาร์วินเข้าใจผิด"
คุณกรูเนอร์
คุณกรูเนอร์ ถ้าคุณอุตริคิดจะ...
เปิดประตู
ให้ฉันเข้าไป
กรูเนอร์
- ให้ฉันเข้าไป - แกควรกลับไปกับเรือ
กรูเนอร์
เมื่อผมมีความกลัว ที่ควรจะหยุดกลัว
ก่อนจรดปากกา ระบายสิ่งคับคั่งในสมอง
ก่อนที่หนังสือกองสูง ตัวเขียนทั้งหลาย
จะเป็นเหมือนสวนพืชพันธุ์ อันบานสะพรั่ง
เมื่อผมมองจ้องใบหน้า ของผืนฟ้ายามราตรี
เมฆก้อนใหญ่สัญลักษณ์ความโรแมนติกสูงล้ำ
และคิดว่า ผมอาจไม่ได้อยู่กระทั่ง...
พบโอกาสรอดเพียงหยิบมือ
และเมื่อผมรู้สึกว่า สิ่งมีชีวิตแห่งโมงยามนี้..
ผมไม่ควรเจอะเจอพวกเขาอีก
ผมจะไม่ได้ชื่นชม ในอานุภาพความรัก
ได้แต่อยู่บนชายหาด ของโลกกว้างเพียงลำพัง
และคิดกระทั่งความรัก และชื่อเสียง จมลงสู่ความว่างเปล่า
แม่เจ้า
ไม่
- อย่ายิง - วางปืนลง
วางปืนสิ
ถอยออกไป
แกจะเอายังไง
ยังต้องให้ฉันพูดเหรอ
แกบอกว่าแกมียาสูบ
ใช่
กาแฟล่ะ
มี
- ว็อดก้า - เหล้ายิน
และกระสุนปืน
ลูกกระสุน
มีอีกเหลือเฟือ
- นางตัวนี้ไม่ดุ - ไม่ดุเหรอ
มานี่ มานี่มา
มาสิ อีหนู
ใจเย็นๆ
เห็นไหม
เอางี้ ฉันจะเรียกแกว่า..."เพื่อน"
แกถูกกัด
ไฟลวก
- แกฆ่ามันไปกี่ตัว - ไม่รู้
จนท.บันทึกสภาพอากาศคนเก่า
ไม่ได้เป็นไข้รากสาด
แกทิ้งเขาไว้ข้างนอก เหมือนที่ทิ้งฉัน
- นั่นคือแกฆ่าเขา - เราต้องไปแล้ว
มาเร็ว
หายเจ็บรึยัง
- ฉันหลับไปนานไหม - วันสองวันได้
ฉี่รดที่นอน
มีกระสุน 1862 นัด
นั่นคือที่ฉันเรียก ว่าคลังอาวุธ
เธอทำอะไรน่ะ
ก็ทำโง่ๆ มันคิดว่าของจะลอยหายไป
- แกพูดกับมันได้ - ไม่ใช่พูด ฉันสั่งมัน
มันไม่คิดจะหนีเหรอ
หมาเคยหนีไหม ต่อให้เจ้าของใจร้ายก็เถอะ
เหลือเชื่อเลย
ไม่นึกว่าจะมี สิ่งมีชีวิตแบบนี้ในโลก
นึกว่าเป็นเกาะกลางมหาสมุทร ที่เราไม่รู้ว่ามีอะไร
ฉันเคยอ่านเจอว่า มีประการัง กับปลาท้องถิ่นแปลกๆ
มีวิวัฒนาการเป็นของตัวเอง
สายพันธุ์ตกค้าง ที่รอดอยู่ในพื้นที่ตัดขาด
วิวัฒนาการติดอยู่ครึ่งๆ กลางๆ
สิ่งมีชีวิตประเภทนั้น อาจไม่ใช่มนุษย์
สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ สัตว์เลื้อยคลานหรือปลา
เธอไม่เหมือนพวกของเธอใช่ไหม
ตัวนี้แค่ไม่กัดเท่านั้นเอง
แล้วแผลเป็นบนไหล่แกล่ะ
ก็แค่ครั้งนึง ครั้งเดียวเท่านั้น
มันได้บทเรียนแล้ว
จำไว้นะ
ทะเลนิ่งสงบ จึงทำให้คนจมน้ำ
ฉันปรับตั้งเครื่องลาดตระเวนริมฝั่ง
ฉันรู้แค่ว่า คางคกก็เหมือนสัตว์นรกอื่นๆ
มันกลัวแสงสว่าง มนุษย์ พระเจ้า
- ปีศาจจากแอตแลนติส - ฉันเชื่อในสิ่งที่เห็น
มีอย่างหนึ่ง ที่ฉันยังไม่เข้าใจ
แกหนีกลับไปกับเรือฉัน เมื่อ 4 วันก่อนก็ได้
- หนีไปไหนเหรอ - โลกอารยธรรมไง
โลกอารยธรรม น่าอยู่มากใช่ไหม
แกถึงได้หนีมา
ที่นี่ฉันเป็นเจ้าชีวิตตัวเอง ไม่ว่านรกหรือน้ำขึ้น
บอกตัวเองเถอะ ถ้ามีเรือผ่านมาฉันจะเรียก
งั้นเหรอ
เกาะนี้ไม่ใช่เส้นทางเรือพาณิชย์
ลำต่อไป คือเรือที่พาคนมาแทนแก
จะบ้าเหรอ กรูเนอร์
ประภาคารนี้ สร้างบนเส้นทางเปลี่ยนเรือ
พวกเขาสร้าง เพื่อแดกงบ ฟอกเงิน
อยากได้ของใหม่ แกต้องเทของเก่าออกจากถัง
เป็นครั้งที่ 2 ของอาทิตย์นี้ ผมต้องสร้างชีวิตใหม่
ข้าวของๆ ผมไหม้หมด
ผมไม่เหลือสิ่งของ จากผมคนเก่า
ในฟากโลกห่างไกล ผมรู้สึกสูญเสีย อย่างที่เรียกคืนไม่ได้
ผมบอกไม่ได้ ว่ามันเกิดจากความโหยหา โลกอารยธรรมรึไม่
"1914... 2 ก.ย."
เป็นความตื่นตระหนก ของนักโทษ
หรือความกลัวธรรมดา
ไม่ อย่ากินนะ
มันกินไม่ได้หรอก
มันเป็นเทียน
เพื่อน
หยิบปืนมาด้วย
ล่อมันมาถึงป้อมแล้วยิง โดนแล้วอย่ายิงซ้ำ
ให้มันมีซากเน่ากินกันเอง
ไม่เห็นมีอะไรเลย
แกจะรู้เอง ว่าต้องมองหาอะไร
เอาเลย
เร็วเข้า
ยิงมันเข้าไป ใช้ปืน
ยิงสิเร็ว ยิงมัน
"ไม่มีใครอยู่คนเดียวได้"
บ้องตื้น
กรูเนอร์อยู่คนเดียวได้
กรูเนอร์จะไม่แบกใครเป็นภาระ
ไม่ว่าไอ้ขี้ขลาด เอาช็อคโกแลตกับกาแฟ มามากแค่ไหน
ไปตักน้ำจืด
โอกาสสุดท้าย
เดี๋ยว
ระวังให้ดี
รอเดี๋ยว
ระวัง
นิ่งๆ ไว้
ระวังหลัง
ลืมตาสิ ลืมตา ยิง ยิงสิวะ ยิง ยิง
โอกาสสุดท้าย
กรูเนอร์ อย่า
ไม่ กรูเนอร์ ไม่ กรูเนอร์ กรูเนอร์
ให้ฉันเข้าไปเถอะ
กรูเนอร์
ให้ฉันเข้าไป กรูเนอร์ กรูเนอร์
กรูเนอร์กับผม อยู่ในภาวะพึ่งพาอาศัยกัน
เป็นกิจวัตร
พวกมันคลาคล่ำมากัน ยามค่ำคืน
การจู่โจม ยืดยาวนานขึ้นทุกวัน
มูซาชิ นักปรัชญาญี่ปุ่นกล่าวว่า
มีเพียงไม่กี่คน ดื่มด่ำกับศิลปะของสงคราม
"ตุลาคม"
นักรบผู้กล้า ไม่ใช่มาจากอุดมการณ์ ที่เขาปกป้อง
แต่ด้วยความหมาย จากการดิ้นรนต่อสู้
มันเป็นเช่นนั้นเสมอ
ผมละฐานที่มั่นบนระเบียง เมื่ออรุณรุ่ง
ธรรมชาติของมนุษย์ ย่อมต้องนอน
ผมต้องยอมทำงานต่ำต้อย
เพื่อให้ตัวเอง มีที่อยู่ในประภาคาร
ผมพร่ำบอกตัวเอง ถึงเหตุผลของการมาเกาะนี้
ผมค้นหาความสงบ ผ่านความว่างเปล่า
ทว่าในสถานที่สงบ ผมพบฝูงปีศาจจากนรก
กลิ่นแปลกๆ
- จะรู้ได้ไง ว่าสมุนไพรไม่เสีย - สมุนไพรก็เหมือนคน
ดีหรือเลว เพียงแค่เรารู้หรือไม่รู้
สมุนไพรไม่เชือดคอใคร เพื่อชิงเงิน
ชาวไร่คนหนึ่งเลี้ยงฝูงวัว
ดูแล ให้อาหาร ตั้งชื่อน่าเอ็นดู
อย่าง เดซี่
แล้วเขารีดเอานมมัน
เขาฆ่าลูกๆ ของมัน
เป็นปริศนาธรรม
ก็มีข้อโต้แย้งได้ ว่าจำเป็น
แกเคยคิดไหม ว่าพวกมันมาตามเจ้าตัวนี้
ทำไมมันถึงจู่โจมแค่บางคืน
แล้วทำไมเธอล่อให้พวกพ้อง มาตายบนโขดหิน
อย่างเดียวที่แกต้องเข้าใจ
คือเราไม่ใช่ผู้บุกรุก
ซึ่งทำให้เราเป็นศัตรู
ฆ่าแล้วปกครอง นั่นคือพฤติกรรมมนุษย์
แกคิดจะปกครองพวกมัน
เปล่า ฉันจะฆ่าแม่งให้หมด
เราต้องใช้ไม้อีก
ทำไม
มันไม่จู่โจม หลายอาทิตย์แล้ว
แกยังอยากนอน ในประภาคารฉันไหม
เลือนลาง
ห่างไกล
จางหาย
และถูกลืม
สายตาผมพินิจพิเคราะห์ ทุกพื้นผิวเป็นพันครั้ง
เราพูดถึงประภาคาร และสิ่งแวดล้อม ราวกับมันเป็นรัฐ
ทุกซอกหลืบและร่องหิน มีชื่อของตัวเอง
ทุกโขดหิน
กรวดทุกเม็ด
พวกมันเหมือนวาฬอพยพ ในฤดูหนาวมั้ง
หรือมันเข้าใจแล้ว ว่ามันสู้เราไม่ได้
มันเป็นสัตว์ป่า
มันไประดมหาพวก มากระหน่ำเราอีก
ตาแกเฝ้า
ถึงมันอาจดูแปลกประหลาด
ความเงียบในการต่อสู้ บ่อยครั้ง แย่กว่าการต่อสู้
ความว่างเปล่านี้ ตามมาด้วยการเปลี่ยนแปลง ในทัศนคติ
กรูเนอร์หลับนอนกับสัตว์...
พวกเดียวกับที่รุมฆ่าเรา ทุกคืนได้ยังไง
เขาให้เหตุผล กับสิ่งที่ตัวเองทำยังไง
การต่อสู้ความขัดแย้ง ที่เกิดจากความเจริญ
พ่ายแพ้ต่อธรรมชาติ
เขาเข้าใกล้ชิด
และใกล้ชิด
ไม่รังเกียจ ผิวหนังเย็นเยียบของเธอ ได้ยังไง
ผมตัดสินใจ ตั้งชื่อให้เธอ
แอนีริส
หมอบ
- มันฝรั่งเราหมดเมื่อไหร่ - เปล่า แกดื่มอยู่
เล่นเป็นไหม
ใครจะเล่นไม่เป็นล่ะ
สัตว์พวภนี้ เป็นสปีชีส์ที่น่าทึ่ง
อย่างเลือดของมัน
ฉันคิดว่า มันต้องมีคุณสมบัติ
เหมือนปลาขั้วโลกเหนือบางพันธุ์
มีสารต้านการแข็งตัวของเลือด ให้มันอยู่ในน้ำเย็นจัดได้
สังเกตไหม ว่ามันมีเปลือกตา 2 ชุด
ชุดแรก เหมือนเปลือกตาเรา
แต่ชุดที่ 2 เป็นเยื่อใสบางๆ
อาจจะช่วยในการว่ายน้ำ
ถ้าเราจับสัตว์ตัวอย่าง
กลับไปหมู่เกาะอังกฤษ หรือสหรัฐ
เป็นการค้นพบใหญ่ เราอาจจะมีชื่อ...
เอาล่ะเข้าใจแล้ว
ฉันมาหมกตัวที่ตูดโลกเพราะอยากดัง พอใจไหม
รุก หุบปากแล้วเล่นเถอะ
รุกฆาต
ไม่ เป็นไปไม่ได้
- เป็นไปไม่ได้ - ใจเย็น กรูเนอร์ แค่เล่นกัน
- ขุน เบี้ย - ไม่จริง
เราลืมจุดไฟ ระเบียงครัว
กระสุนหมด มันมากันมืดฟ้ามัวดิน
แล้วจะทำยังไง
ราตรีมีดาวกระจ่างฟ้า
ทอดกายเอนลงนิทรา
ราตรีมีดาวกระจ่างฟ้า
ทอดกายเอนลงนิทรา
ฝันว่าได้ยินเสียง
ครืดคราดของวงล้อรถม้า
มอลลี่แบนสุดที่รัก
ขอฉันนอนเคียงข้างเธอ
ดูเราสิ มันจู่โจมอีกทีเราไม่รอดแน่
เสบียงของเราร่อยหรอ
กระสุนใกล้หมด กำลังใจหด
จะวิ่งไปไหน
เฮ้ย มีอะไร
มีเรือมา
ไม่
กรูเนอร์รู้วิธีป้องกันตัว
โลกนี้กรูเนอร์เป็นใหญ่
กรูเนอร์ต้องการสิ่งที่ได้ และได้สิ่งที่ต้องการ
อีสารเลวทรยศ
- หลีกไปนะไอ้หนุ่ม - ได้โปรด กรูเนอร์
ไม่รับคนเพิ่มเว้ย
ฉันรู้แล้ว แกเป็นอะไร
แกมันเกลียดชิงชังมนุษย์ อย่างน่าสมเพช
แกกลัวจนไม่ยอมให้ใครไปจากแก
แกกลัวจนไม่กล้าฆ่าศัตรู
แกกลัวจะไม่มีใครเหลือ ให้แกเกลียด
ดู
คราวนี้เขาทำอะไรเธอ
เราเรียกนี่ว่า...
เรือ
เห็นไหม
อะไร
ฉันเจอเรือพายลำนึง
ฉันรู้
อะไรนะ แล้วทำไมไม่บอก
ไม่ช่วยหรอก ฉันแน่ใจว่าแกออกจากเกาะได้
แต่ก็ออกไปหนาวตาย หิวตาย เจอพายุ
แล้วกลายเป็นอาหารพวกคางคก
แต่ฉันเป็นใคร ถึงจะมีสิทธิ์เลือก ให้แกตายแบบไหน
- มันมาจากไหน - เรือโปรตุเกส
- เรือแตก - พายุใหญ่
อับปางกลางดึก
แล้วแกทำทุกอย่าง เพื่อช่วยพวกเขา
ฉันทำเท่าที่ทำได้
คนที่เข้าถึงฝั่ง พยายามจะมาประภาคาร
รุ่งเช้าไม่มีอะไรเหลือ ถูกลากลงทะเล
พวกเขาออกนอกเส้นทางพาณิชย์ทำไม
มันเป็นเรือผิดกฎหมาย ลักลอบขนระเบิด
เจอลังถูกซัดขึ้นบนฝั่ง
ใช้ไม่ได้หรอก น้ำเข้าเสียหมด
- แกอยากลงไปที่เรือ - กู้ระเบิด
ซ่อมเรือพาย ไปช่วงเช้าน้ำลดปลอดภัยสุด
ปัญญาอ่อน
ได้ระเบิดกองพันคางคก ที่แกไม่ชอบ
ฆ่าตัวตายชัดๆ ฉันไม่ลงไปในน้ำหรอก
กลัวเหรอ
ฉันลงน้ำเอง
- แกช่วยปั๊มอากาศเท่านั้น - ไม่เวิร์คหรอก
ฉันหาวิธีกำจัดคางคกให้แก
ไม่
ฉันเปลี่ยนใจ
ออภเรือเดี๋ยวนี้เลย
จำไว้ กระตุกเชือก 1 ที...คือเรียบร้อยดี
2..คือของพร้อมแล้ว
3..
3..แกหนีไปได้เลย
แถว 2 อยู่ใกล้ประภาคารมากไป
ระยะนี้ คางคกจะถูกอัดบี้แบน
เหมือนซาร์ดีนกระป๋อง
เราจะจบลง ด้วยการเป็นหอเอนปิซ่า
ฤดูร้อนเยื้องกรายผ่านไป อย่างเอียงอาย แต่งามสง่า
เราห้อตะบึงเข้าสู่ฤดูหนาว
หรือจะเรียกว่าความมืดมากกว่า
เวลาเป็นความรู้สึกเปรียบเทียบ
แขวนโยงจากใยแมงมุม นานเป็นศตวรรษ ก่อนที่จะตก
แต่บางครั้ง..
1 สัปดาห์ก็ผ่านไป ในพริบตาเดียว
เข้าข้างในเถอะ
3 อาทิตย์แล้ว ที่มันหายเงียบ
- เรากินขยะนั่นไม่ได้ - กรูเนอร์
มันปูดข่าว แกบอกเพื่อนแกใช่ไหม
แกแอบไปเตือนพวกมันใช่ไหม
นางคางคกไส้ศึก
แกตอบแทนฉันอย่างนี้เหรอ อีเนรคุณ
แกกล้าทิ้งฉัน กล้าทิ้งฉัน...
ลองดูสิ ลองดูอีกที
เราจะดักล่อมัน
เปิดประตูหน้าทิ้งไว้ ให้มันเข้ามา
แกส่องมันจากบันได
ฉันจะกดระเบิด เมื่อมันเข้าใกล้พอ
กรูเนอร์ ประตูเปิดแล้ว
- ตะเกียง - จุดแล้ว
เร็วเข้า เร็วเข้า ร้องสิ
ร้อง ร้องขออาหารเย็น
ร้อง ร้อง
มันเข้ามาแล้ว
มันมากันแล้ว
ไม่ได้ผล
มันจู่โจมแล้ว
หมอบลง
อย่า กรูเนอร์
กรูเนอร์
กรูเนอร์ ได้ยินฉันไหม
กรูเนอร์
ใต้ผืนฟ้ากว้าง และดาวพร่างพราย
ขุดหลุมฝังกลบร่างฉันไว้
สุขในยามอยู่ สุขในยามตาย
และฉันจัดวาง สิ่งที่มุ่งหมาย
ใช้มีดซะ ไม่ต้องเปลืองกระสุน
ดูสิเราทำอะไรลงไป
เธอจะทำอย่างนั้น
ส่งเสียงกู่ร้องคร่ำครวญ
นั่นแหละฉันถึงได้เจอเธอ
ติดอยู่ในตาข่าย เจ้าลูกหมาน้อย
มันน่ารักใช่ไหมล่ะ
พวกมันจะไม่อยู่อย่างนั้น
ปล่อยมันไป ช่วยชีวิตมันเหมือนที่ฉันเคยทำ
แล้วมันจะคลานกลับมา
เธอกลับมาเสมอ
พวกเขากำลังไว้อาลัย
ดูนี่สิ
มันยอดเยี่ยม
เราต้องเพิ่มความเข้มข้น อาวุธใหม่แรงขึ้น
สร้างความกลัวให้มัน
ฉันเห็นแกแล้ว ราชาคางคก
อย่าทำร้ายพวกเขา กรูเนอร์
ฉันว่าพวกเขาอยากสงบศึก
เอาปืนลง ให้พวกเขาเห็นว่าแกจะไม่ทำอะไร
เราทำผิด
กรูเนอร์ เราทำผิด
เข้าไปข้างใน
ฉันสั่งให้เข้าไป
จะไม่มีใครไปไหน
จะไม่มีใครไปไหน จะไม่มีใครไปไหน
ไม่มีใครไปจากกรูเนอร์
เธอต้องไม่ไป
เธอต้องไม่ไป...ไม่ไปจากฉัน
ไม่มีใครไปจากกรูเนอร์
กรูเนอร์ไป กรูเนอร์ทิ้งคนอื่น
กรูเนอร์ทิ้งคนอื่น
ไม่มีใครทิ้งกรูเนอร์ กรูเนอร์ทิ้งคนอื่น
แกต้องไม่ไปจากฉัน ฉันไป ฉันไป กรูเนอร์ไป
เดี๋ยว
กรูเนอร์
อัลดอร์ วิเกิลแลนด์ แกไม่ใช่ฆาตกร
รัก
คุณกรูเนอร์
ช่างสื่อสารสัญญาณทางทะเลกรูเนอร์
เอาล่ะ ลุกได้แล้ว
เรามาเปลี่ยนตัว จนท.บันทึกสภาพอากาศ
นายรู้ไหมว่าเขาอยู่ไหน
พูดมาสิ
ไข้รากสาด
ที่นี่ยังกับเล้าหมู
ดูสภาพนายสิ
นายเป็น จนท.สัญญาณไม่ได้ สงครามเกิดแล้วพวก
กลับมาฟังฉันพูด
ผมว่าเขาป่วย เพราะความเงียบเหงา
- "ไม่มีใครอยู่คนเดียวได้" - เราจะพาเขาไปรักษา
ค้นให้ทั่วเกาะ
บทบรรยายไทย ธนัชชา ศักดิ์สยามกุล
[THAI]